Op de beursvloer in Gent sprak ik met Rene Rabaey van Stone. Hij stelde dat er genoeg natuursteen wordt verkocht en vergeleek dat met een grote taart. Met Stone is hij vanzelfsprekend uit op een redelijke punt van die taart.
In de afgelopen jaren hebben we in de branche veel toeleveranciers samen zien gaan. Om slagkracht te vergroten, waren overnames troef en de taart werd nog maar in een paar grote stukken gedeeld. Maar aan de andere kant merken we de laatste twee, drie jaar een groei van kleine bedrijven die elk met hun eigen visie een vorkje van de taart proberen mee te prikken. In tijden van economisch laagtij is het een gewaagde stap om met je vingers van de metaforische slagroom proberen te snoepen. Het is maar de vraag of iedereen zijn buikje kan vullen. Onderscheidend vermogen lijkt het sleutelwoord tot een bordje vol. Maar het vergt lef, helder inzicht en kennis van zaken om dit containerbegrip goed inhoud te geven. De tijd zal leren wie er mag blijven zitten en wie van tafel moet.
Ik houd van natuursteen en ik lust graag taart. Ik hoop dat het groots en in al zijn variëteiten wordt opgediend.

Sandra van der Horst
Hoofdredacteur