Di-Stone opgeheven, natuursteensector weer verenigd

‹ Terug naar overzicht
Geplaatst op:
De brancheorganisatie DI-Stone is met goedkeuring van de leden opgeheven. Hiermee komt er een einde aan de tweedeling binnen de natuursteenbranche en is de sector verenigd in de Hoofdsector Natuursteen van NOA. NATUURSTEEN blikt terug met de oud-bestuursleden Maurice van Nieuwenborg en Niels van den Beucken en met oud-voorzitter Kees Eckhardt op achtenhalf veelal bewogen jaren.

“De eerste drie jaren waren erg leuk. Er werden interessante avonden georganiseerd – zo’n vier à vijf keer per jaar op wisselende locaties – voor de verschillende groepen in de sector. De ene keer specifiek over grafwerk, de volgende keer met specialisatie bouw. Je merkte aan de leden dat er echt behoefte aan was.” Maurice van Nieuwenborg van Nibostone uit Venlo en Vianen blikt positief terug op het begin van DI-Stone. Ondanks dat het initiatief was ontstaan uit een gevoel van onvrede. “Ik heb in 2012 voor het eerst een ALV van de toenmalige ABN bijgewoond. Ik was na afloop kwaad over de gang van zaken. Een gevoel dat – wat later bleek – gedeeld werd door een aantal anderen. Tim van Rooij van het voormalige Centrum Natuursteen kwam met het idee om een nieuwe vereniging  op te richten om ongeorganiseerde bedrijven weer bijeen te brengen. Hij benaderde John van den Heuvel van Jetstone, Kees Eckhardt en mij. Het zaadje voor DI-Stone was geplant”, legt Van Nieuwenborg uit. 

Bestuurslid

Oud-voorzitter Kees Eckhardt zat in 2012 nog in het bestuur van de ABN. “Er speelden toentertijd kwesties over beleid, inspraak en bestedingen vanuit het O&O fonds waar ik het niet mee eens was. De stekker werd uit het Centrum Natuursteen getrokken. John van de Heuvel en ik vonden dat dit niet netjes was gegaan. De branche had er ook direct nadeel van, want de dienstverlening uit het Centrum stopte abrupt. Bedrijven en werknemers werden gedupeerd. Daarnaast verdiende het absoluut geen schoonheidsprijs hoe Van Rooij aan de kant werd gezet. Vanuit een rechtvaardigheidsgevoel meende ik dat er iets moest gebeuren. Bedrijven werden niet gehoord. Een bedrijf als Jetstone, misschien wel het grootste bedrijf in Nederland, had even veel of even weinig in te brengen als een klein bedrijf. Dat voelde niet goed. De belangen van de verschillende typen bedrijven moesten beter gewogen kunnen worden. Dat kon toen naar mijn mening alleen door een nieuwe branchevereniging  op te richten. Dat voelde voor mij dubbel, omdat ik ook de loyaliteit voelde met de ABN-leden. DI-Stone heeft zich overigens altijd gericht op de belangen van de hele branche, en niet alleen op die van haar leden. We wisten dat er in de hele branche behoefte was aan versneld doorgevoerde vernieuwing, zowel op gebied van dienstverlening aan bedrijven als voor wat betreft de cao.” 

Oprichting Di-Stone

De branchevereniging DI-Stone is na achtenhalf jaar opgeheven.

DI-Stone werd in 2013 officieel opgericht. Plaats van handeling was waar voorheen Centrum Natuursteen was gevestigd in Utrecht. Dat er behoefte aan een nieuwe brancheorganisatie was, bleek volgens Eckhardt uit de hoge opkomst. “Men keek nieuwsgierig rond wie er nog meer waren gekomen. Het voelde een beetje onwennig, sommigen kwamen eerst de kat uit de boom kijken. Ik kan me nog herinneren dat er aanwezigen waren die niet op de foto wilden. Net alsof het een geheime bijeenkomst betrof”, lacht de oud-voorzitter.

Niels van den Beucken van Arte uit Helmond was niet ‘bestuurslid van het eerste uur’. Hij trad zo’n vijf jaar geleden toe tot het bestuur van DI-Stone. “Ik had al vaker vanaf de zijlijn gedacht hoe ik meer voor de branche kon betekenen. Toen bekend werd dat ABN met NOA ging fuseren, was dat het moment om actie te ondernemen. Wij voelden ons niet meer thuis bij ABN, we zijn geen afbouwbedrijf, maar behoren tot de industrie.”

De onderhandelingen rondom een nieuwe cao bleek een splijtzwam tussen DI-Stone en NOA Hoofdsector Natuursteen. “Wij waren niet welkom aan de onderhandelingstafel, terwijl wij wel een behoorlijke representativiteit van de natuursteenbedrijven vertegenwoordigden – rond de 50 procent. Vanaf dat moment waren wij geen vereniging meer, maar werden we een branchevereniging. Het was voor ons ook een nieuwe tak van sport, de hele wetgeving over cao, het contact met het ministerie en de vakbonden”, vertelt Eckhardt.

Het bleek het begin van een aantal rechtszaken. “Er ging veel tijd zitten in al die juridische kwesties. Wij als bestuursleden hadden hierover heel veel contact. Dat ging eigenlijk een beetje ten koste van de communicatie naar de leden toe. Het was absoluut niet de intentie die wij als bestuur voor DI-Stone voor ogen hadden. Onze doelstelling was om als organisatie de hele branche te vertegenwoordigen, om zo veel mogelijk voor de sector te bereiken. In plaats daarvan ging vrijwel alle tijd en geld op aan rechtszaken. Jammer”, stelt Van de Beucken.

Van Nieuwenborg ziet de cao-strijd als een keerpunt in de ontwikkeling van DI-Stone. “Vanaf het moment dat dit ging spelen, was het niet meer leuk. We moesten veel te veel negatieve energie steken in zaken. Pas toen we vooruit keken en zelf een cao-overeenkomst gingen opstellen, bleek weer hoe goed wij als bestuursleden op één lijn zaten en goed konden samenwerken. We hebben het voorstel in twee dagen geschreven – we zijn hierbij bewust dichtbij de bestaande cao gebleven om te voorkomen dat er concurrentie op arbeidsvoorwaarden zou ontstaan – en vooral door de prettige samenwerking met de LBV is het snel doorgevoerd.” 

Wijze mannen

Het onderlinge contact tussen bestuurders van DI-Stone en de door de fusie met NOA van de Hoofdsector Natuursteen is nooit helemaal weggeweest, stelt Eckhardt. “De toenadering kwam in een stroomversnelling toen de zogenoemde Natuursteenraad – een commissie van ‘wijze mannen’ – een overlegplatform werd. Dat heeft er toe geleid dat zaken naar elkaar toegroeiden en dat de van weerszijden ervaren hobbels steeds kleiner werden.” 

Een samengaan met NOA Hoofdsector Natuursteen zag Van den Beucken niet zitten. “Zoals ik al zei zijn wij geen afbouwbedrijf. De cao Afbouw past niet helemaal bij ons type bedrijf, bijvoorbeeld op het gebied van de flexibiliteit van de arbeidstijden en de indeling van de functieschalen. Een tekenaar bijvoorbeeld is bij ons iemand die gegevens overneemt en invoert in plaats van zelf echt iets te ontwerpen. De functieomschrijving binnen de cao van CBN, de meubelindustrie, past wat dat betreft beter bij ons. Dat heeft ertoe geleid dat wij samen met de andere grote industriebedrijven de overstap naar de andere branche hebben gemaakt. Via het initiatief TruStone blijf ik wel nog bij de natuursteensector betrokken.”

Voor DI-Stone was het gevolg dat een belangrijk deel van de leden wegviel. Aansluiting van leden van DI-Stone leden bij NOA werd steeds logischer. Niet voor Van Nieuwenborg. Hij maakte met zijn bedrijf niet de overstap. Volgens hem zijn er de afgelopen jaren te veel dingen gebeurd waar hij zich niet mee kan verenigen. “Ruim tweeënhalf jaar geleden waren de twee bonden voor het eerst weer bij elkaar. Toen bleek dat de wil er wel degelijk was om op een goede manier weer samen te gaan. Daar zijn goede afspraken over gemaakt, die later toch niet door bleken te gaan. Toen knapte er iets bij mij. Ik vind het jammer dat de natuursteensector zijn zelfstandigheid is kwijtgeraakt.”

Oud-voorzitter Eckhardt heeft de overstap naar NOA Hoofdsector Natuursteen wel gemaakt. Wat heet, hij is samen met Lizet Vreeker bestuurslid geworden. Gesprekken tussen de twee besturen hadden namelijk ertoe geleid dat twee bestuursleden van DI-Stone zitting namen in het bestuur van de Hoofdsector Natuursteen. “Ik ben altijd voor een verenigde natuursteensector geweest”, zegt Eckhardt stellig. “DI-Stone is altijd een middel geweest om meer voor de sector voor elkaar te krijgen, het is nooit een doel geweest. Het is goed om te zien dat bepaalde zaken waar wij ons hard voor hebben gemaakt, nu binnen NOA worden overgenomen. Bijvoorbeeld de opzet van de regiobijeenkomsten. De beweging was ook onafwendbaar. De branche is te klein voor twee vertegenwoordigende organisaties. Zowel ABN als DI-Stone hebben stappen gezet waarvan je achteraf kunt afvragen of die nodig waren. Maar dat is geschiedenis, nu is het zaak om samen verder te gaan. En dat gaat zeker lukken, de bestuurlijke samenvoeging bijvoorbeeld loopt erg goed.”

Di-Stone niet mislukt

Di-Stone opgehevenIs DI-Stone mislukt, luidt de laatste vraag aan de oud-bestuursleden en oud-voorzitter. “Zeker niet”, antwoordt Van Nieuwenborg direct. “Ik denk dat wij met name bewustwording bij de bedrijven hebben gecreëerd. Niet klakkeloos overnemen wat een bond zegt of doet. Nee, zelf meedenken, zelf meebesturen. Voor je eigen belangen opkomen, dat is denk ik de grootste verdienste van DI-Stone. Voor mijzelf is de periode ook een eyeopener geweest. Ik ben geen bestuurder, dat ambieer ik ook niet meer.” Van den Beucken vult aan: “Ja, DI-Stone is mislukt als je kijkt naar de doelstelling in het begin;  de complete natuursteenbranche vertegenwoordigen. Nee, want de sector heeft een kritische kijk gekregen, is wakker geschud en er is meer bewustwording bij de bedrijven gecreëerd. De toekomst moet uitwijzen of de huidige consensus de juiste is, maar het moet zeker een kans krijgen.” Eckhardt ten slotte: “Het belang van de gehele branche heeft altijd voorop gestaan. We hebben een beweging in gang gezet, wat dat betreft is het zeker niet mislukt. En we hebben nu bereikt dat dat we  aan een breed gedragen aanpak van de branche werken. De bestuurlijke vernieuwing binnen NOA sluit goed aan op de uitgangspunten van DI-Stone. NOA is een sterke club met grote veerkracht. Er is volop ruimte gecreëerd voor inbreng vanuit de natuursteensector, ook op cao-gebied. We zijn erop gericht dat alle ondernemers zich aansluiten. Juist ook degenen die nooit lid waren. Voor bedrijven geldt zowel individueel als gezamenlijk: Samen bereik je meer dan alleen!” 

Dit artikel is gepubliceerd in NATUURSTEEN 6-2021. Nog geen abonnee? Klik hier!